Willie Walsh, nowy szef IndiGo, największych linii lotniczych Indii, przedstawił pierwsze założenia swojej strategii. Przewoźnik ma zarabiać więcej na każdym pasażerze, ale nie rezygnować z modelu niskokosztowego. Tło jest niewesołe: przychody rosły, lecz koszty paliwa rosły znacznie szybciej.
Wyższe przychody, ale nadal strata
W kwartale wrześniowym przychody IndiGo wzrosły o 26%, a wydatki na paliwo aż o 67%. Linie zanotowały stratę netto około 18,8 mld rupii (ok. 197 mln dolarów). Rok wcześniej strata była większa i wynosiła 25,8 mld rupii (ok. 271 mln dolarów).
Walsh przyznał, że wzrost kosztów paliwa udało się odzyskać tylko w około 60%, poprzez wyższe ceny biletów i dopłaty paliwowe. Przewoźnik w tym czasie nieco ograniczył ofertę: zdolności przewozowe spadły o 1%, a liczba pasażerów o 4,7%, do 27,5 mln.
Trzy filary: miejsca premium, dopłaty i lojalność
Po odejściu poprzedniego prezesa Pietera Elbersa współzałożyciel IndiGo Rahul Bhatia zapewnił w maju, że niskokosztowy trzon floty, oparty na samolotach jednokorytarzowych, pozostanie bez zmian. Nowy szef chce więc zwiększać przychody innymi drogami.
- Miejsca premium – usługa IndiGo Stretch jest dostępna już na 23 trasach.
- Opłaty dodatkowe – przychód z usług dodatkowych wynosi obecnie około 590 rupii (ok. 6,20 dolara) na pasażera, wobec 525 rupii rok wcześniej. Według Walsha to pięć do sześciu razy mniej niż w Ryanairze.
- Program lojalnościowy – BluChip zbliża się do 20 mln członków i ma ponad 30 partnerów.
Walsh powiedział podczas rozmowy z analitykami: „Jest przestrzeń do wzrostu w tych trzech obszarach: premium, przychodów dodatkowych na pasażera i w dłuższej perspektywie lojalności”. Komentatorzy zwracają uwagę na jedno ograniczenie. Model Ryanaira opiera się na przepisach europejskich, a sam Walsh przyznaje, że przepisy indyjskie nakładają na taką strategię pewne granice.
Ekspansja zagraniczna na ostrożnych zasadach
IndiGo nadal rozwija siatkę międzynarodową, ale bez gwałtownych ruchów. Pod koniec października linie zakończyły wynajem samolotów szerokokadłubowych wraz z załogami od Norse Atlantic. Na grudniowy kwartał zapowiadają wzrost zdolności przewozowych na poziomie niskich pojedynczych procent. Start rejsów Airbusem A350 planowany jest na 2028 rok. Walsh zaznaczył, że ambicje związane z lotami dalekiego zasięgu nie zmienią sposobu prowadzenia biznesu na krótkich trasach.
Co to oznacza dla polskiego pasażera
Bezpośrednio niewiele, bo IndiGo nie jest przewoźnikiem, z którego usług polscy podróżni korzystają na co dzień. Sama strategia jest jednak znajoma. W Europie tanie linie od lat zarabiają na bagażu, wyborze miejsca, priorytetowym wejściu na pokład czy dodatkowych usługach, a cena biletu bywa tylko punktem wyjścia. Warto o tym pamiętać, porównując oferty: tańszy bilet z licznymi dopłatami może wypaść drożej niż pozornie droższy.
Z perspektywy ubezpieczeniowej opłaty dodatkowe często oznaczają też mniej elastyczne warunki. Podróżując tanimi liniami, warto sprawdzić, co obejmuje ubezpieczenie turystyczne: koszty leczenia, bagaż, a w niektórych wariantach także opóźnienie lub odwołanie lotu czy rezygnację z podróży. Zasady zwrotu pieniędzy i zmiany rezerwacji różnią się zależnie od taryfy, więc przed zakupem dobrze przeczytać regulamin i warunki polisy.
Źródło: Skift – „IndiGo’s Willie Walsh Wants More Revenue From Every Passenger”

