Największa indyjska linia lotnicza IndiGo ma nowy kierunek: zamiast porzucać model taniego przewoźnika, chce zarabiać więcej na jednym pasażerze. Prezes Willie Walsh stawia na droższe fotele, płatne dodatki i program lojalnościowy, bo paliwo drożeje szybciej niż przychody.
Przychody rosną, ale paliwo zjada zyski
W kwartale wrześniowym przychody IndiGo wzrosły o 26%, jednak koszty paliwa poszły w górę o 67%. Linia zamknęła okres stratą netto na poziomie ok. 18,8 mld rupii indyjskich (ok. 197 mln dolarów). Rok wcześniej strata wynosiła 25,8 mld rupii (ok. 271 mln dolarów), więc jest mniejsza, ale wciąż wysoka.
Walsh przyznał, że przewoźnik odzyskał w cenach biletów i dopłatach tylko ok. 60% wzrostu kosztów paliwa. Liczba pasażerów spadła o 4,7% do 27,5 mln, a oferowana zdolność przewozowa o 1% do 40,8 mld dostępnych miejsco-kilometrów.
Trzy filary: premium, dodatki, lojalność
Na rozmowie z analitykami Walsh opisał, gdzie widzi potencjał. Według prezesa:
- Miejsca premium – oferta IndiGo Stretch działa już na 23 trasach.
- Opłaty dodatkowe – przychód z dodatków na pasażera wzrósł z ok. 525 do ok. 590 rupii (ok. 6,20 dolara). To pięć–sześć razy mniej niż w Ryanairze.
- Program lojalnościowy – BluChip zbliża się do 20 mln członków i ma ponad 30 partnerów.
Walsh powiedział: „Jest pole do wzrostu w tych trzech obszarach – premium, przychodów dodatkowych na pasażera i w dłuższej perspektywie lojalności”. Zmiana nie dotyczy jednak samego fundamentu. Współzałożyciel Rahul Bhatia zapowiedział w maju, po odejściu poprzedniego prezesa Pietera Elbersa, że niskokosztowy trzon oparty na samolotach jednokorytarzowych zostanie bez zmian.
Ekspansja zagraniczna na ostrożnych zasadach
IndiGo nie rezygnuje z lotów międzynarodowych, ale działa wolniej. Pod koniec października zakończyło wynajem samolotów szerokokadłubowych wraz z załogą od Norse Atlantic. Na grudniowy kwartał zapowiada wzrost zdolności przewozowej o niskie jednocyfrowe wartości. Start rejsów airbusami A350 jest planowany na 2028 rok. Walsh zaznaczył, że ambicje dalekodystansowe nie zmienią sposobu prowadzenia krótkich tras.
Co to oznacza dla polskiego pasażera
Bezpośrednio niewiele, bo to rynek indyjski. Pokazuje jednak, że model znany z Europy, czyli niska cena biletu i dopłaty za bagaż, wybór miejsca czy priorytetowy wstęp na pokład, jest dla innych linii wzorem. Polscy podróżni znają go z Ryanaira czy Wizz Aira. Porównanie z Ryanairem w wypowiedzi Walsha sugeruje, że IndiGo widzi tu jeszcze duży margines do nadrobienia. To nie znaczy jednak, że identyczne praktyki da się łatwo przenieść na każdy rynek, bo wiele zależy od lokalnych przepisów.
Dla klienta wniosek jest prosty: cena biletu to dziś często tylko punkt wyjścia. Przed zakupem warto policzyć łączny koszt podróży z bagażem i wyborem miejsca. Warto też sprawdzić, co obejmuje ubezpieczenie turystyczne. Polisa z kosztami leczenia i ubezpieczeniem bagażu chroni przed skutkami nagłych zdarzeń, ale zwykle nie zwraca dopłat do biletu ani nie zastępuje kosztów, które sami wybraliśmy. Zakres i wyłączenia znajdziemy w ogólnych warunkach ubezpieczenia (OWU), i to je trzeba przeczytać przed wyjazdem.
Źródło: Skift – „IndiGo’s Willie Walsh Wants More Revenue From Every Passenger”

